ΑσπρόΜαυρες ασυναρτησίες

Πριν κλείσω τα μάτια μου η ώρα ήταν 2.30.. Καθώς τα άνοιξα ..άκουσα τα μπουμπουνιτά..είναι η ώρα του είπα..όπου να ναι θα βρέξει..πρέπει να πάω τον σκύλο βόλτα  και γρήγορα πήγα να ετοιμαστώ... Καθώς γύρισα άνοιξα το παράθυρο...και μόλις είχε σταθεί ενα κίτρινο φύλλο παρασυρόμενο από τον αέρα.. Ναι..είναι φθηνόπωρο..ήρθε κι'αυτο.. Μα περνάει ο καιρος σκέφτηκα.. Κι'άρχισε η βροχή! Μυρίζει βρεγμένο χώμα.. Γκρίζα σύννεφα με τυλίγουν σφιχτά.. Πόσο λάτρευα να ακούω την βροχή στην αγκαλιά σου! Να με φιλάς και να με ρωτάς:με αγαπάς? Και να σου απαντώ χαμογελαστά..:φυσικά...αφού είσαι η ζωή μου! Και έξω οι βροντές δυναμώνουν...η βροχή γίνεται πιο δυνατή.. Σ'αγαπούσα?Σ'αγαπάω??Δεν ξερω..

Λένε πώς ο δρόμος για την ευτυχία είναι μακρύς.. Εγώ πιστεύω ότι θα είναι μακρύς μόνο αν ψαχουλέψεις και ζήσεις την ζωή.. Αλλά αν γυρίσεις πίσω και είσαι κοντά απ'όπου ξεκίνησες μάλλον κάτι έκανες λάθος..

-Μην πιστεύεις ότι υπάρχει κάποιος που θα σε  αγαπήσει περισσότερο απ'οτι εσύ τον εαυτό σου..(αλλά αν το πιστεύεις...μάλλον κοιμάσαι βαθιά  και το ονειρευεσαι...ξύπνα λοιπόν) -Θα σου πρότεινα να τον σέβεσαι τον εαυτό σου και να τον φροντίζεις. -Να διαβάζεις όσο μπορείς,η γνώση είναι δύναμη,σκέψου σα να έχεις ένα κλειδί και να μπορεις να ανοίξεις πολλές πόρτες. -Να κάνεις πράγματα που σε γεμίζουν και σε κάνουν να έχεις αυτό το πανέμορφο χαμόγελο. -΄Εεεει εσύ..άσε λίγο βρε παιδί μου το κινητό σου...και κοίταξε λίγο τον διπλανό σου...μπορεί να χρειάζεται την βοήθεια σου. -Να βρίσκεσαι συνεχώς με ανθρώπους που αγαπάς..

Ο καιρός κυλάει τόσο γρήγορα... Αλλά εγώ είμαι εκεί περιμένω... Με τα χέρια αδειανά.. 'Εναν έρωτα.. 'Ενα φιλί..

Τα λόγια είναι περιττά...Σε κοιτάω και με ταξιδεύεις.. Αυτο το βλέμμα σου,τα κανει όλα.. Σε βλέπω και απλά μου φτιάχνεις την μέρα... Δεν είναι παράξενο..και ταυτόχρονα τόσο όμορφο? Μάλλον την έχω πατήσει μαζί σου... Χάρισέ μου μόνο μια στιγμή.. και αν θες μπορούν να γίνουν και περισσότερες.. Μέχρι τότε σε φιλώ..

Ο καιρός περνάει και μου παίζει άσχημα παιχνίδια...ψάχνω καπου μέσα στον χρόνο να σε βρω.. Γυρίζω γύρο γύρο,κοιτάω τους ανθρώπους φοβισμένη..τόσο φοβισμένη..αν με κοιτάξεις, αυτή τη στιγμή το πρόσωπό μου είναι κουρελιασμένο..ψάχνω ακόμα να σε βρω μέσα στον χρόνο..εσύ πουθενά..ψάχνω και ξαναψάχνω...διαλυμένη και συντρετιμένη...εσύ συνεχίζεις να μου κρύβεσαι... Δεν έχω που να το πω..ποιός θα καταλάβει το παιχνίδι που παίζω και προσπαθώ να τελειώσω? Εδώ δεν το καταλαβαίνω εγώ..πάει τόσος καιρός και νιώθω κολλημένη αν όχι στην ίδια θέση..στην πιο δίπλα..το κάθε πιο ''εκεί'' με πονάει..με πάει πιο μακριά σου..ειναι σα να ξεριζώνω ένα ένα το κομμάτι από το παζλ της αγάπης που έχτισα για σένα... Βλέπεις ακόμα πονάω κάποια βράδια.. Αλλά εσύ ακόμα θα μου κρύβεσαι και εγώ θα ψάχνω να σε βρω..

Δεν ξέρω που βαδίζουμε,δεν ξέρω που πάμε! Να σου πω φοβάμαι να σκεφτώ,πληγώνομαι! Δεν ξέρω πια τι με γεμίζει,παρά μόνο τι με αδειάζει.. Τα όνειρα μας υποβαθμίζονται κάθε μέρα! Θα ψάχνω κάποια μέρα την ευτυχία,και θα είναι τόσο κοντά μου,που θα πονάω γιατι δεν θα μπορώ να την πλησιάσω!