El invierno
Χειμώνιασε Το νερό έτρεχε καυτό πάνω στο σώμα της Βερόνικας και στο μπάνιο σχηματίζονταν υδρατμοί Ο καθρέφτης είχε θαμπώσει Τον κοίταζε ψιλά, εκεί όπου συνήθιζε να της γράφει..πλέον δεν υπάρχει τίποτα Της λείπει η παρουσία του πολύ Δεν την περιμένει πια κανένα σημείωμα, δεν την περιμένει εκείνος.. Θέλει τόσο πολύ να του μιλήσει, που του μιλάει αλλά δεν του λέει τίποτα.. Την πονάει που δεν πέτυχε το μεταξύ τους..που νιώθει ακόμα πως όλο αυτό είναι λάθος.. Αλλά δεν θα πείσει κανέναν από τους δύο Όταν έφυγε η Βερόνικα είδε στο βλέμμα του ότι ήταν σα να κέρδισε το τζόκερ, σα να ελευθερώθηκε από μια φυλακή Ήταν έτσι άραγε; Κάθε βράδυ που ξαπλώνει κοιτάζει την πλευρά του και σκέφτεται πως ξαπλώνουν μαζί Κάνει όνειρα και σκέψεις που ποτέ δεν θα γίνουν και ποτέ δεν θα μάθει Στο μυαλό της η Βερόνικα σχεδιάζει ένα μέλλον.. Ένα μέλλον όπου ακουμπάνε τα σώματα και οι ψυχές τους γυμνά.. Που υπάρχει μόνο η αλήθεια και η αποδοχή