ΑσπρόΜαυρες ασυναρτησίες

 Τι ωραίο να ξυπνάω δίπλα σου Στην αγκαλιά σου Με το άρωμα σου Με τα υπέροχα εκφραστικά σου μάτια Το σταρένιο δέρμα σου Σ’ ευχαριστώ που ήρθες Που μ’ έκανες να ξανά θυμηθώ  Πως είναι η σύνδεση Η φροντίδα Η κοινή πορεία Η υπομονή στην διαφορετικότητα A los cambios  

 02:14-02:42 Ζέστη, στριφογύρισμα, ιδρώτας, σκέψεις  Ο αέρας του ανεμιστήρα δεν αρκεί Ένα ποτήρι κρύο νερό Κάθομαι στον καναπέ με τον Ερμή και στο λάπτοπ παίζει το τραγούδι And I'm happy, nothing's going to stop me I'm making my way home, I'm making my way I go solo, oh, I go solo Σκεφτόμουνα πως μέσα σ' έναν χρόνο όλες μου οι σταθερές έχουν αλλάξει Προσωπικά, επαγγελματικά, φιλικά Σε λίγο καιρό πάλι όλα θα αλλάξουν Ένα καινούριο περιβάλλον με αγαπημένους ανθρώπους  Γι' αυτούς που θα αφήσω πίσω Για τις ωραίες πρωινές συζητήσεις μας Για τα αστεία μας Για τους προβληματισμούς μας Πόσο θα μου λείψουν Μου αρέσουν οι αλλαγές αλλά τις φοβάμαι και λίγο Αλλά ξέρεις κάτι Así me siento viva Así crezco y mejoro Me conozco mejor Me gusto más

 Un año después y siento muy libre Este año entendí muchas cosas Y lo más importante es que siento mucho más tranquila

Πριν αρκετούς μήνες είχα δει ένα όνειρο στο οποίο βρέθηκα να περπατάω δίπλα από την θάλασσα της Βαρκελώνης την Barceloneta, κατά την διάρκεια της βόλτας του ονείρου ένιωσα μια απίστευτη ελευθερία και σύνδεση. Σήμερα, επιστρέφοντας για τρίτη φορά από την Βαρκελώνη, άνοιξα το βιβλίο που είχα προπαραγγείλει, το πάνω-κάτω-μπροστά-πίσω της Δανάης Δεληγεώργη. Κάποια σημεία αυτού του βιβλίου συσχετήθηκαν με το όνειρο και την αγάπη για το μέρος αυτό. *Γιατί από εκεί ξεκινούν όλα: από τα μικρά, καθημερινά, σχεδόν αόρατα. Από αυτά που μοιάζουν ασήμαντα, μέχρι να καταλάβεις πόσο χώρο καταλαμβάνουν μέσα σου. *Δεν χρειάζεσαι αποδείξεις. Η διαφορετικότητα δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας της ανθρώπινης ύπαρξης. *Γιατί η κατανόηση δεν είναι να μετράς τον άλλον. Είναι να τον μεταφράζεις. *Η κατανόηση δεν είναι να κατατάσσεις ανθρώπους σε κανονικούς ή μη. Είναι να βρίσκεις τη γλώσσα που τους χωράει όλους. *Το φυσιολογικό δεν είναι το μέσο. Είναι η ικανότητα να δημιουργεί κανείς νέους κανόνες ζώής (G...

Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα. Αν το σκεφτείς καλύτερα όμως, αυτή η δήλωση είναι άδικη για τον εαυτό σου. Ο χρόνος δεν σε θεραπεύει μόνος του. Εσύ μαθαίνεις να προσαρμόζεσαι στις δυσκολίες, αγκαλιάζοντας και θεραπεύοντας τις πληγές. Κι αυτό δε γίνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Γίνεται κάθε φορά που επιλέγεις να μείνεις και να παλέψεις αντί να τα παρατήσεις. Και χωρίς να το καταλάβεις, μια μέρα κοιτάς πίσω και αντιλαμβάνεσαι πόσο μακριά έχεις φτάσει, όχι επειδή πέρασε ο χρόνος αλλά επειδή έκανες το αδύνατο για να τα καταφέρεις!! Psuxo -λόγος 

Χειμώνιασε Το νερό έτρεχε  καυτό πάνω στο σώμα της Βερόνικας και στο μπάνιο σχηματίζονταν υδρατμοί  Ο καθρέφτης είχε θαμπώσει Τον κοίταζε ψιλά, εκεί όπου συνήθιζε να της γράφει..πλέον δεν υπάρχει τίποτα Της λείπει η παρουσία του πολύ Δεν την περιμένει πια κανένα σημείωμα, δεν την περιμένει εκείνος.. Θέλει τόσο πολύ να του μιλήσει, που του μιλάει αλλά δεν του λέει τίποτα.. Την πονάει που δεν πέτυχε το μεταξύ τους..που νιώθει ακόμα πως όλο αυτό είναι λάθος.. Αλλά δεν θα πείσει κανέναν από τους δύο Όταν έφυγε η Βερόνικα είδε στο βλέμμα του ότι ήταν σα να κέρδισε το τζόκερ, σα να ελευθερώθηκε από μια φυλακή Ήταν έτσι άραγε; Κάθε βράδυ που ξαπλώνει κοιτάζει την πλευρά του και σκέφτεται πως ξαπλώνουν μαζί Κάνει όνειρα και σκέψεις που ποτέ δεν θα γίνουν και ποτέ δεν θα μάθει Στο μυαλό της η Βερόνικα σχεδιάζει ένα μέλλον.. Ένα μέλλον όπου ακουμπάνε τα σώματα και οι ψυχές τους γυμνά.. Που υπάρχει μόνο η αλήθεια και η αποδοχή