Barceloneta

Πριν αρκετούς μήνες είχα δει ένα όνειρο στο οποίο βρέθηκα να περπατάω δίπλα από την θάλασσα της Βαρκελώνης την Barceloneta, κατά την διάρκεια της βόλτας του ονείρου ένιωσα μια απίστευτη ελευθερία και σύνδεση. Σήμερα, επιστρέφοντας για τρίτη φορά από την Βαρκελώνη, άνοιξα το βιβλίο που είχα προπαραγγείλει, το πάνω-κάτω-μπροστά-πίσω της Δανάης Δεληγεώργη. Κάποια σημεία αυτού του βιβλίου συσχετήθηκαν με το όνειρο και την αγάπη για το μέρος αυτό.

*Γιατί από εκεί ξεκινούν όλα: από τα μικρά, καθημερινά, σχεδόν αόρατα. Από αυτά που μοιάζουν ασήμαντα, μέχρι να καταλάβεις πόσο χώρο καταλαμβάνουν μέσα σου.

*Δεν χρειάζεσαι αποδείξεις. Η διαφορετικότητα δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας της ανθρώπινης ύπαρξης.

*Γιατί η κατανόηση δεν είναι να μετράς τον άλλον. Είναι να τον μεταφράζεις.

*Η κατανόηση δεν είναι να κατατάσσεις ανθρώπους σε κανονικούς ή μη. Είναι να βρίσκεις τη γλώσσα που τους χωράει όλους.

*Το φυσιολογικό δεν είναι το μέσο. Είναι η ικανότητα να δημιουργεί κανείς νέους κανόνες ζώής (Georges Canguilhem). 

*Το να είσαι φυσιολογικός σημαίνει να έχεις το κουράγιο να παραμένεις ζωντανός απέναντι σε κάθε κανόνα (Georges Canguilhem). 

*Η κοινωνία, λοιπόν, δεν χρειάζεται <<θεραπεία>> από τη διαφορετικότητα, χρειάζεται εκπαίδευση στη σχέση: στο να μάθει, να ακούει, να διαβάζει και να επιτρέπει να υπάρχεις όπως είσαι.

Be free, be YOU.

                                                              Βαρκελώνη, Μάιος 2026