ΑσπρόΜαυρες ασυναρτησίες

Μέχρι και ο καιρός μπερδεύτηκε Μία ζέστη, μία κρύο Μία ο ήλιος εμφανίζεται σκορπίζοντας χαρά, μία κρύβεται πίσω από τα γκρίζα σύννεφα σκορπώντας δάκρυα Λίγο φθινόπωρο,λίγο χειμώνα,λίγο άνοιξη και λίγο καλοκαίρι Όλα λίγα Λίγα χάδια κι' αγκαλιές,λίγο συναίσθημα, λίγη αγάπη Τίποτα ολοκληρωμένο,όλα από λίγο! Ταυτιστήκαμε! 

Πόσο εσωτερικό πόνο μπορούμε άραγε να αντέξουμε?

Από τι ζουν οι άνθρωποι τελικά? Από αγάπη.Και η έλλειψη αυτής,δημιουργεί όλα αυτά τα προβλήματα! Με αφορμή την σημερινή παράσταση που είδα..(από τι ζουν οι άνθρωποι)

Σε μία σχέση, αν έχουμε πρόβλημα, λύνουμε το πρόβλημα και όχι την σχέση! Τα σχόλια...δικά σας!

Ο άνθρωπος που χαμογελάει πολύ Είναι ο άνθρωπος που χαμογελάει κλαίγοντας!

Οι αναμνήσεις είναι σαν την διαδρομή! Μπορεί να σταματάς για λίγο, να κοιτάς, να νοσταλγείς την όμορφη διαδρομή που μόλις πέρασες, αλλά ποτέ μα ποτέ μην γυρίσεις πίσω.. Κοίτα μπροστά σου..κοίτα το όμορφο άγνωστο που δεν έχεις διασχίσει ακόμα! https://www.youtube.com/watch?v=zp7NtW_hKJI

                                                  Και νά σου το φθινόπωρο πάλι!                                                   Εμένα η καρδιά μου ηρεμεί!                                                   Σαν την μυρωδιά του υγρού καιρού δεν έχει!                                                   Ποιος μπορεί να αντισταθεί στις φθινοπωρινές αναμνήσεις?                                        ...