Σεπτέμβρης

-
                                                  Και νά σου το φθινόπωρο πάλι!
                                                  Εμένα η καρδιά μου ηρεμεί!
                                                  Σαν την μυρωδιά του υγρού καιρού δεν έχει!
                                                  Ποιος μπορεί να αντισταθεί στις φθινοπωρινές αναμνήσεις?
                                                 
                                                 ~Γιατί εμένα το φθινόπωρο η καρδιά μου ηρεμεί!


 

Σχόλια

  1. το κορίτσι που ήθελε πολλάΣάββατο, Σεπτεμβρίου 06, 2014

    όντως αυτός ο υγρός καιρός μάλλον το κάνει τόσο όμορφο.
    εύστοχο.

    και μεγειά τα ντόνατ :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΜαύροΆσπροΚυριακή, Σεπτεμβρίου 07, 2014

    Σ'ευχαριστώ πολύ γλυκούλιι...
    Τα ντόνατς ειναι οι συνειδηποροι μου!!
    Να έχεις μια όμορφη βδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

-
Είναι πλέον η βδομάδα σαν την βροχή- Έρχεται και φεύγει..και δεν προλαβαίνεις να δεις τι έχει σύρει μαζί της- Μα σέρνει,σέρνει τόσα πολλά.. Όπως την δική μου πληγωμένη καρδιά-
Διαβάστε περισσότερα

Κενό

-
Εικόνα
Έπεσα πάνω στα κομματιασμένα συναισθήματά μου, χτύπησα, σκίστηκα.. μάτωσα.. Είχα ξεχάσει πως οι λέξεις μπορούν να σε τσακίσουν... να σε κάνουν να αιμορραγείς.. Είχα ξεχάσει πως είναι να κλαις για μέρες... εβδομάδες.. Είχα ξεχάσει πως είναι.. Έφυγες και το σπίτι είναι άδειο.. ένα τεράστιο κενό Μα εσύ.. εσύ είσαι καλά.. το δούλευες.. Ευτυχώς δεν σου λείπω είπες.. είσαι ήρεμος..  Κοιτάζω αυτές τις λέξεις.. κι ο πόνος τους.. Όχι γιατί δεν νιώθεις το ίδιο.. αλλά γιατί μου λείπεις.. Γιατί η αγάπη μου για σένα είναι μεγάλη..  Two things I'll never forget: The way you Looked at me for  The first time And the Last time.
Διαβάστε περισσότερα

Η θάλασσα

-
Εικόνα
 Η θάλασσα ήταν ήρεμη, ίσα που ακουγόταν το κύμα, ήσουν ήσυχος.. διάβαζες το βιβλίο σου κι εγώ ξαπλωμένη δίπλα σου διάβαζα το δικό μου. Έκλεισες το βιβλίο και έμεινες σιωπηλός να κοιτάζεις την θάλασσα, από το στόμα σου ξεμύτησε με θάρρος μια μικρή πρόταση, δεν είμαι πια χαρούμενος.. νιώθω σαν να είμαστε 20 χρόνια παντρεμένοι. Έκλεισα κι εγώ το βιβλίο μου και σηκώθηκα.. δεν υπήρχαν πολλά που μπορούσα να πω. Για ακόμα μια φορά δεν ένιωσα αρκετή για σένα, κι έμεινα να αισθάνομαι εγκλωβισμένη-σαστισμένη-απογοητευμένη. Στην επιστροφή υπήρχε ησυχία! ¡Adiós!
Διαβάστε περισσότερα