ΑσπρόΜαυρες ασυναρτησίες

Κάθε μέρα με σκοτώνεις Μου ρίχνεις κάτω την καρδιά και γίνεται χίλια δυό κομμάτια Γονατίζω με το ζόρι να μαζέψω τα κομμάτια Αλλά πια είναι η σειρά τους? Και αν τα βάλω λάθος? Και αν δεν μπορώ να τα αποτρέψω? τι θα κάνω? Και κάπως έτσι Ξαπλώνω πάνω τους και ματώνω.. και υποφέρω..  

~Σ'αγαπώ και Μ'αγαπάς.. ~Νοσταλγώ εκείνα τα ανοιξιάτικα Δευτερόλεπτα και Λεπτά ~Που έφευγαν βιαστικά δίπλα στο χρυσαφί αφρισμένο κύμα ~παρέα με τις όμορφες σκέψεις μας..!! ~Σου λείπω και Μου λείπεις!!

θα ζήσω εκεί θα κάνω πράγματα τρελά όταν οι άλλοι θα προσπαθούν να πετάξουν μακριά!

Μπορεί να υπάρχει   μεγαλύτερη ευλογία    από τον έρωτα και την αγάπη? Να σε κοιτάει στα μάτια  και εσύ να λιώνεις  από αυτόν τον   απερίγραπτο ενθουσιασμό και χαρά? Να σε αγγίζει  και να χάνεις την γη κάτω από  τα πόδια σου!

Μα ψάχνεις μέσα στο χάος να βρεις τι? Λίγη από την αγάπη...που στάζει όλο και πιο λίγο..? Τι σε κάνει να πιστεύεις πώς εσύ πρέπει να έχεις λίγη από αυτή? Και ο πόνος όλο μεγαλώνει...και μεγαλώνει..  θολώνει όλο και περισσότερο τις εικόνες στο μυαλό μου...

Είναι πλέον η βδομάδα σαν την βροχή- Έρχεται και φεύγει..και δεν προλαβαίνεις να δεις τι έχει σύρει μαζί της- Μα σέρνει,σέρνει τόσα πολλά.. Όπως την δική μου πληγωμένη καρδιά-

Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο , Τόλμη , Τύχη . Οδυσσέας Ελύτης