Έσερνε το κορμί της προς το μπάνιο βγάζοντας ένα ένα τα ρούχα, πριν μπει, σταματούσε μπροστά στον καθρέφτη και κοιτούσε τον κουρασμένο εαυτό της, τους μαύρους κύκλους που κοντεύουν να ξεπεράσουν το χρώμα των μαλλιών της και τις άσπρες τρίχες που σιγά σιγά κυρίευαν, δεν την πείραζε τόσο το χρώμα όσο το καταραμένο άγχος που βίωνε καθημερινά. Με λυπημένο ύφος τραβούσε την κουρτίνα του μπάνιου, άνοιγε τέρμα το νερό στο καυτό, μπορούσε να κάθεται με τις ώρες, την ξεκούραζε.
Είναι πλέον η βδομάδα σαν την βροχή- Έρχεται και φεύγει..και δεν προλαβαίνεις να δεις τι έχει σύρει μαζί της- Μα σέρνει,σέρνει τόσα πολλά.. Όπως την δική μου πληγωμένη καρδιά-
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου