Έπεσα πάνω στα κομματιασμένα συναισθήματά μου, χτύπησα, σκίστηκα.. μάτωσα.. Είχα ξεχάσει πως οι λέξεις μπορούν να σε τσακίσουν... να σε κάνουν να αιμορραγείς.. Είχα ξεχάσει πως είναι να κλαις για μέρες... εβδομάδες.. Είχα ξεχάσει πως είναι.. Έφυγες και το σπίτι είναι άδειο.. ένα τεράστιο κενό Μα εσύ.. εσύ είσαι καλά.. το δούλευες.. Ευτυχώς δεν σου λείπω είπες.. είσαι ήρεμος.. Κοιτάζω αυτές τις λέξεις.. κι ο πόνος τους.. Όχι γιατί δεν νιώθεις το ίδιο.. αλλά γιατί μου λείπεις.. Γιατί η αγάπη μου για σένα είναι μεγάλη.. Two things I'll never forget: The way you Looked at me for The first time And the Last time.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου