ΑσπρόΜαυρες ασυναρτησίες

Χειμώνιασε Το νερό έτρεχε  καυτό πάνω στο σώμα της Βερόνικας και στο μπάνιο σχηματίζονταν υδρατμοί  Ο καθρέφτης είχε θαμπώσει Τον κοίταζε ψιλά, εκεί όπου συνήθιζε να της γράφει..πλέον δεν υπάρχει τίποτα Της λείπει η παρουσία του πολύ Δεν την περιμένει πια κανένα σημείωμα, δεν την περιμένει εκείνος.. Θέλει τόσο πολύ να του μιλήσει, που του μιλάει αλλά δεν του λέει τίποτα.. Την πονάει που δεν πέτυχε το μεταξύ τους..που νιώθει ακόμα πως όλο αυτό είναι λάθος.. Αλλά δεν θα πείσει κανέναν από τους δύο Όταν έφυγε η Βερόνικα είδε στο βλέμμα του ότι ήταν σα να κέρδισε το τζόκερ, σα να ελευθερώθηκε από μια φυλακή Ήταν έτσι άραγε; Κάθε βράδυ που ξαπλώνει κοιτάζει την πλευρά του και σκέφτεται πως ξαπλώνουν μαζί Κάνει όνειρα και σκέψεις που ποτέ δεν θα γίνουν και ποτέ δεν θα μάθει Στο μυαλό της η Βερόνικα σχεδιάζει ένα μέλλον.. Ένα μέλλον όπου ακουμπάνε τα σώματα και οι ψυχές τους γυμνά.. Που υπάρχει μόνο η αλήθεια και η αποδοχή

 Ήταν ξανά εκείνο το αγαπημένο όνειρο, λίγο διαφορετικό αυτή τη φορά! Ο ασπρόμαυρος φουντωτός γάτος με το μουστάκι ήταν στο ίδιο σημείο και περίμενε για χάδια, το αεροδρόμιο ήταν ίδιο, κόσμος πηγαινοερχόταν χαρούμενος, λυπημένος, αδιάφορος..σοβαρός! Έφυγα προς την έξοδο του τρένου όπου στην πορεία θα άλλαζα γραμμή για να πάρω το μετρό! Βρήκα την έξοδο και ανέβηκα στις κυλιόμενες σκάλες! Ήταν Νοέμβριος! Φορούσα τα αγαπημένα μου χρωματιστά ρούχα και τα ακουστικά στα αυτιά όπως πάντα..δεν θυμάμαι αν είχα την βαλίτσα μαζί μου..δεν έχει σημασία! Μόλις βγήκα έξω από το μετρό, έκλεισα την μουσική και έβγαλα τα ακουστικά. Ένιωσα τόσο οικεία..όπως πάντα..θυμάμαι έντονα να κοιτάζω μαγεμένη τα φύλλα των δέντρων που ήταν έντονο κίτρινο και στο τελείωμα τους λίγο πορτοκάλι, δεν ήταν ακόμα έτοιμα να αποχωριστούν το δέντρο, να δεχτούν ότι η εποχή άλλαζε..δεν ήταν η ώρα τους ακόμα! Περιπλανήθηκα στο αγαπημένο μου μέρος, εκεί που νιώθω ότι χωράω ολόκληρη και κανείς δεν με κρίνει! Ο κόσμος ήταν χαλα...

Όταν χτύπησε το τηλέφωνο σήμερα το πρωί, ήξερα πως αυτό που θα ακούσω δεν θα ήταν καλό.. Με αναφιλητά μου είπες πώς έφυγε.. Αυτός ο χρόνος, είναι ο χρόνος των απωλειών..El tiempo de las pérdidas Καλό ταξίδι αγαπημένη μου.. Σ' ευχαριστώ που μου έδειξες πως πάντα πρέπει να στέκομαι στα πόδια μου με δυναμισμό αλλά και για την απλόχερη αγάπη σου! Οι Κυριακές δεν είναι για να φεύγουν οι άνθρωποι..

Ο σύντροφος σου δεν θα είναι τα πάντα. Ο καλύτερος φίλος σου δεν θα είναι τ απάντα, Οι γονείς σου δεν θα είναι τα πάντα. Εσύ δεν θα είσαι τα πάντα για κάποιον. Μάθε να δέχεσαι το γεγονός ότι κανείς δεν θα είναι τα πάντα για κάποιον. Είναι υπερβολικό να περιμένουμε από τους ανθρώπους να ικανοποιούν όλες μας τις ανάγκες. *** Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης σε μία σχέση απαιτεί δύο πρόθυμους συμμετέχοντες. Το να συγχωρέσεις ένα άτομο που δεν λυπάται για μια συμπεριφορά δεν θα αποδώσει. Το να προχωράς χωρίς να αναγνωρίζεις τι συνέβη δεν θα βελτιώσει τα τραύματα.  

Μπορώ να δείξω σε κάποιον που με αγαπάει, τον τρόπο που προτιμώ να μου δείχνει την αγάπη του. *** Όμως αυτή δεν είναι κι η μαγεία της ζωής; Καθώς προχωράμε σ´ αυτό το μυστήριο ταξίδι, να αντιμετωπίζουμε δύσκολες προσκλήσεις για όσα αξίζουν με σκοπό να αλλάξουμε, να εξελιχθούμε και να μεταμορφωθούμε. Άλλωστε, αν αξίζει να τα δώσουμε όλα για κάτι, ας τα δώσουμε για την αμοιβαία κι αγνή αγάπη. Μπορεί η γλώσσα της αγάπης μου να διαφέρει με του ανθρώπου μου, αλλά με αμοιβαία προσπάθεια μπορούμε να έρθουμε ο ένας κοντά στον άλλον. -Από το βιβλίο ανθίζουμε μαζί  -Οκτώβριος και μην κρατάς την καρδιά σου δεμένη στο χτες! -Να φεύγουν, άσε τους να φύγουν, γιατί όσο κάθονται πιάνουν την θέση όσων είναι να έρθουν για να μείνουν. (Μένουν μέχρι να γεμίσουν τα κενά τους. Φεύγουν για επαναφόρτιση. Και συνεχίζουν να είναι κενοί.)  -ΟκτώΜβρης και κανένα «μη» δεν μπορεί να γκρεμίσει τα θέλω σου!  -Αν το θέλετε και οι δύο πολύ, θα βρείτε τους τρόπους να είστε μαζί. 

Ήρθε η ώρα να χαθώ μέχρι να βρεθώ εκεί που θέλω. 1. You don't always need to tell your side of the story. Time will. 2. If they want to leave Let them 3. If they have a negative opinion about you Let them 4. If they don't support you Let them 5. If they don't invite you Let them 6. If they're disappointed with your choices  Let them 7. If they talk behind your back Let them 8. If they doubt your dreams Let them 9. If they make plans without you.. Let them You can kiss a hundred boys in bars Shoot another shot, try to stop the feeling You can say it's just the way you are Make a new excuse, another stupid reason Good luck, babe (well, good luck), well, good luck, babe (well, good luck) You'd have to stop the world just to stop the feeling Good luck, babe (well, good luck), well, good luck, babe (well, good luck) You'd have to stop the world just to stop the feeling

Οι ευκαιρίες έρχονται και φεύγουν γρήγορα. Οταν καθυστερείς να δράσεις, μπορείς να χάσεις την ευκαιρία να αξιοποιήσεις κάτι. *** Οταν οι σημαντικοί άνθρωποι μας δείχνουν ότι δεν μπορούν να βρίσκονται στο πλευρό μας, ίσως δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι θα βρεθεί ποτέ κάποιος πλάι μας. Αλλά όταν οι άνθρωποι μας φροντίζουν συνεχώς, μας δίνεται η ευκαιρία να επουλώσουμε τις πληγές μας με την αγάπη και την εμπιστοσύνη που νιώθουμε γι αυτούς. *** Όταν νιώθεις την παρόρμηση να φύγεις, καλύτερα μείνε. Με άλλα λόγια, στρέψουν προς την ενδοσκόπηση. Αν το βάλεις στα πόδια, θα αφήσεις πίσω σου ανοιχτούς λογαριασμούς, οι οποίοι τελικά θα ξαναεμφανιστούν. Οι περισπασμοί καλύπτουν μερικές τρύπες προσωρινά, αλλά δεν βελτιώνουν την ικανότητα μας να διαχειριζόμαστε, να προλαμβάνουμε ή να ανεχόμαστε την ενόχληση, την κρίση ή τις δύσκολες στιγμές.  Όταν μένεις αμέτοχος, αποφεύγεις. Όταν αναλαμβάνεις δράση, επιλύεις τα προβλήματα σου. -Nedra Glover Tawwab

Οταν τρέχεις πίσω από κάποιον που δεν ανταποδίδει τα συναισθήματα σου, μπαίνεις αυτόματα σε μια κατάσταση προσδοκίας. Στρέψου σε ανθρώπους που σε θέλουν δίπλα τους και σε αγαπούν άνευ όρων. Πέρασε περισσότερο χρόνο μαζί τους και εξελίξου σε βάθος μέσα σε αυτές τις σχέσεις.  Πότε δεν θα επαρκείς για κάποιους ανθρώπους, ενώ κάποιοι άλλοι θα σου δώσουν την αμέριστη αγάπη τους. Μερικές φορές ο θαυμασμός, που νιώθεις για κάποιον μπορεί να παρερμηνευτεί ως επιθυμία να κάνεις σχέση μαζί του. Μάθε να θαυμάζεις τους ανθρώπους από μακριά και να καλλιεργείς επαφές από κοντά.  Ακολούθησε την αγάπη! -Nedra Glover Tawwab

  Are you happy?

Η προβολή είναι ένα συναρπαστικό ψυχολογικό φαινόμενο που συμβαίνει χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Είναι   όταν αποδίδουμε τα συναισθήματα , τις σκέψεις και τις πράξεις μας σε άλλους ανθρώπους, σαν να είναι υπεύθυνοι γι' αυτά. Είναι σαν να παίρνουμε τον εσωτερικό μας κόσμο και να τον προβάλλουμε πάνω στον εξωτερικό, σάμπως και οι πεποιθήσεις και οι συμπεριφορές μας ανήκουν σε κάποιον άλλον. Η προβολή είναι ένα ισχυρό εργαλείο που μας εμποδίζει να κοιτάξουμε μέσα μας. Για παράδειγμα, μπορεί να πιστεύεις ότι κάποιος σε κρίνει αρνητικά, ενώ δεν το κάνει καθόλου. Αυτό είναι μία αντανάκλαση του πως βλέπεις υποσυνείδητα τον εαυτό σου. Η ανακούφιση που έχεις ανάγκη μπορεί να βρεθεί μέσα σου.. *** Εσκεμμένα ή ακούσια, μερικοί άνθρωποι μπορεί να σε οδηγήσουν σε λάθος κατεύθυνση.. Είναι δουλειά σου να ξέρεις πότε δεν πρέπει να ακούσεις το ίδιο άτομο για δεύτερη φορά. Είναι δική σου ευθύνη να καταλάβεις πότε η ανατροφοδότηση δεν ταιριάζει στην περίπτωση σου…!! -Nedra  Glover Tawwab

Η αποφασιστικότητα συχνά συγχέεται με την επιθετικότητα. Πολύ συχνά, μπορεί να πιστεύεις ότι είσαι ειλικρινείς ή ότι λες τα πράγματα όπως είναι ή ότι λες την αλήθεια. Για τους άλλους ωστόσο είναι κακό, αγενές και επιβλαβές να εκφράζεσαι με τον τρόπο που το κάνεις.  Δεν χρειάζεται να εκφράσουμε την κάθε σκέψη μας. Ορισμένες σκέψεις πρέπει να τις κρατάμε για τον εαυτό μας.  Η αλήθεια που πιστεύεις ότι πρέπει να μοιραστείς μπορεί να είναι άχρηστη και να βλάψει κάποιο άτομο.  Το πώς μιλάς έχει την ίδια σημασία με αυτό που λες. Είναι υγιές να είσαι αποφασιστικός, αλλά είσαι επιβλαβής για τις σχέσεις σου όταν επικοινωνείς με επιθετικότητα. Μάθε τη διαφορά. *** Οι σχέσεις μοιάζουν με γήπεδο προπόνησης για να βελτιώσεις τις επιδόσεις σου στην επικοινωνία. Μερικές φορές, δεν χρειάζεται να τελειώσει η σχέση, αλλά να βελτιώσεις τις ικανότητες σου. Για παράδειγμα, ίσως χρειαστεί να εξασκηθείς στο να ξεκαθαρίσεις τα θέλω σου, να αξιώσεις χώρο-όταν αυτό χρειάζεται και να γίνεις πιο ανο...

  Η ζωή είναι σύντομη. Ούτε καν ενενήντα εννέα χρόνια δεν είναι αρκετά, αν τον περισσότερο χρόνο τον ξοδεύουμε περιμένοντας να αρχίσουν οι άλλοι να κάνουν κάτι. Αντί γι’ αυτό, κάνε την πρώτη κίνηση. Πες στους ανθρώπους πόσο σημαντικοί είναι για σένα και δείξε τους ότι νοιάζεσαι. Το να περιμένεις τους άλλους να κάνουν την πρώτη κίνηση είναι μια χαμένη ευκαιρία για σύνδεση. Είναι κατανοητό φυσικά να θέλεις να προστατεύσεις τα αισθήματα σου. Αλλά αν αποφεύγεις όλα όσα είναι δυνάμει βλαβερά, δεν θα πάρεις ποτέ ένα ρίσκο. Η Αγάπη είναι συνάμα ρίσκο και πηγή επιβράβευσης. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να αφήσεις να πάει χαμένη η Αγάπη, εξαιτίας του φόβου ότι δεν θα έχει ανταπόκριση. Συνέχισε να ρισκάρεις και ανακάλυψε!! -Nedra  Glover Tawwab  

Σήμερα ξύπνησα νωρίς, πολύ νωρίς ενώ κοιμήθηκα αργά. Βρήκα σύντομο ραντεβού για την ψυχοθεραπεία και δεν ήθελα να περιμένω να κλείσω κάποιο ραντεβού αργότερα. Έφτασα ακριβώς στο ραντεβού και αυτή την φορά έκατσα στον καναπέ χωρίς να βάλω τα κλάματα κι αυτό με έκανε να νιώσω δυνατή, όχι ότι το να βάζεις τα κλάματα είναι αδυναμία, αντιθέτως! Απλά ένιωσα δυνατή που έχω βάλει όρια και πατάω πάλι στα πόδια μου, έχοντας σε ισορροπία την ψυχική μου υγεία. Συζητήσαμε πολύ όμορφα για ότι με απασχολεί αυτή την περίοδο, είχαμε κοινές απόψεις κι αυτό με έκανε να νιώσω ότι δεν είμαι παράλογη, μου έδωσε συμβουλές και τροφή για σκέψη. Μου είχε λείψει πολύ η ψυχοθεραπεία..είναι ένα από τα καλύτερα δώρα που έχω κάνει στον εαυτό μου μαζί με τον Ερμή <3

  Ο Πλάτωνας ρωτήθηκε κάποτε: ''Δάσκαλε, τι είναι αγάπη;'' Εκείνος χαμογέλασε και είπε: ''Βγες στον αγρό, προχώρα μπροστά και φέρε μου το ομορφότερο στάχυ. Αλλά πρόσεξε: μπορείς να προχωράς μόνο μπροστά-ποτέ πίσω.'' Ο μαθητής βγήκε στο χωράφι. Είδε ένα όμορφο στάχυ...αλλά σκέφτηκε: ''Ίσως πιο πέρα να βρω καλύτερο.'' Προχωρούσε... Έβλεπε πιο όμορφα στάχυα... Αλλά πάντα ήλπιζε σε κάτι ακόμα καλύτερο. Και τελικά έφτασε στο τέλος. Το χωράφι είχε τελειώσει. Και έμεινε με άδεια χέρια. Ο Πλάτωνας του είπε: ''Αυτό είναι η Αγάπη. Αν πάντα αναζητάς το τέλειο, θα χάσεις ό,τι υπήρξε αληθινό στη διαδρομή.'' Η Αγάπη δεν είναι το τέλειο, είναι το ιδανικό για σένα. Σύρος, Σεπτέμβριος 2025

  Ο Έρωτας και η συντροφικότητα είναι δύο διαφορετικές γλώσσες και συστήματα επικοινωνίας. Ο Έρωτας δε προκύπτει μέσα από συνειδητή απόφαση. Η συντροφικότητα εν αντιθέσει, αποτελεί επιλογή. *** Δεν χρειάζεται να κυνηγάς ό,τι είναι για σένα. Δεν θα σου ξεφύγει. Αν πρέπει να το παρακαλάς... ίσως δεν είναι δικό σου. Κι ό,τι αξίζει, θα σε βρει,  χωρίς θόρυβο, χωρίς αγωνία. Απλώς θα είναι εκεί.

 *** Αυτός δεν είναι ο ρόλος της αγάπης; Θα αναρωτηθείς. Κι όμως, είναι κάτι παραπάνω! Η συντροφικότητα είναι η αγάπη που έχει ωριμάσει. Δεν είναι απλώς ένα αίσθημα ή μια κατάσταση που απαρτίζεται από πολύμορφα και διαφορετικά συναισθήματα. Είναι μια απόφαση, μια συνειδητή και μόνιμη επιλογή: να πορευόμαστε χέρι -χέρι, σε κάθε βήμα της ζωής, ακόμη κι αν όλα καταρρέουν.    Συντροφικότητα δεν είναι μόνο το χέρι του ανθρώπου που έχουμε επιλέξει να κρατάμε, επειδή τον αγαπάμε ερωτικά, αλλά κάθε χέρι που απλώνεται για να μας στηρίζει. Είναι το ''μαζί'' που δεν χρειάζεται να ειπωθεί, γιατί δεν προκύπτει από υποχρέωση, αλλά από αυθόρμητη προσφορά. Είναι η ήσυχη και σταθερή παρουσία, που δεν ζητά ούτε αντάλλαγμα ούτε επιβεβαίωση. Ίσως αυτή, να είναι και η πιο απτή απόδειξη του νοήματος: το γεγονός ότι υπάρχουμε ο ένας για τον άλλον, αβίαστα κι αληθινά. Κι αν θέλουμε να εμβαθύνουμε περισσότερο στη σημασία της συντροφικότητας, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας στις πιο δύσκολες στιγμέ...

Ακόμα το μυαλό μου δεν μπορεί να συλλάβει τις στιγμές που ζήσαμε μαζί.. Μέχρι και δυο μέρες πριν δεν ήξερα αν θα κάνεις αυτό το ταξίδι.. Δεν ήξερα αν θα σε δω, δεν αποφάσισα να κάνω κι εγώ αυτό το ταξίδι επίτηδες.. Δεν είχα στο μυαλό μου ότι θα μπορούσε να συμβεί ότι έγινε.. Έλεγα στον εαυτό μου μακάρι να μην σε δω για να είναι όλα πιο εύκολα αλλά βαθιά μέσα μου ήξερα ότι ήθελα απίστευτα να σε δω..να σε κοιτάξω στα μάτια..να δω το βλέμμα που τόσο αγαπώ να βλέπω...το χαμόγελό σου.. Ότι και να πιστεύουμε εμείς η ζωή ξέρει καλύτερα.. Σήκωσα το κεφάλι μου από το βιβλίο και σε κοίταξα..σε χαιρέτησα..και χαμήλωσα πάλι το κεφάλι μου πάλι στο βιβλίο.. Όμως ήρθες μου μίλησες..για 5 λεπτα..και μετά ξανά ήρθες..και δεν ήξερα πως ένιωθα..νόμιζα ότι ήμουνα χαλαρή..αλλά τα συναίσθηματά μου ήταν ανάμεικτα..σα να είχα μουδιάσει και δεν ήξερα τι μου συμβαίνει..πώς γίνεται να μιλάμε σα να είμαστε δύο γνωστοί; Λίγο πριν δέσει το καράβι, βγήκα να πάρω λίγο αέρα και να δω το νησί από το καράβι..δεν πέρασαν...

Ελπίζω η απουσία μου Να σου φέρει γαλήνη Η αγάπη μου δεν μπόρεσε Μπορείς να το διαβάσεις και ανάποδα..

Τι ωραίο το συναίσθημα να μην πονάς πλέον, να μην σε νοιάζει αλλά: Να ξυπνάς και να σε αγαπάς  Να σε φροντίζεις Να σου δίνεις ότι έχεις ανάγκη Να έχεις τον χώρο σου, τον χρόνο σου Να κανονίζεις πράγματα με τον εαυτό σου Να ονειρεύεσαι Να κανονίζεις τα ταξίδια που θες να κάνεις Να συζητάς μαζί του για ότι θέλεις από εδώ και πέρα Να συζητάς με τους αγαπημένους σου Να έρχεσαι πιο κοντά μαζί τους Να ξέρεις ποια είσαι Να ξέρεις ποια μπορείς να γίνεις Να βουτάς βαθιά στον εαυτό σου για να βρεις τον πληγωμένο παιδί μέσα σου Να μην το βλέπεις σαν μοναξιά  Να το βλέπεις σαν ελευθερία Να προχωράς παρακάτω Να πέφτεις Να  ξανά σηκώνεσαι

Έπεσα πάνω στα κομματιασμένα συναισθήματά μου, χτύπησα, σκίστηκα.. μάτωσα.. Είχα ξεχάσει πως οι λέξεις μπορούν να σε τσακίσουν... να σε κάνουν να αιμορραγείς.. Είχα ξεχάσει πως είναι να κλαις για μέρες... εβδομάδες.. Είχα ξεχάσει πως είναι.. Έφυγες και το σπίτι είναι άδειο.. ένα τεράστιο κενό Μα εσύ.. εσύ είσαι καλά.. το δούλευες.. Ευτυχώς δεν σου λείπω είπες.. είσαι ήρεμος..  Κοιτάζω αυτές τις λέξεις.. κι ο πόνος τους.. Όχι γιατί δεν νιώθεις το ίδιο.. αλλά γιατί μου λείπεις.. Γιατί η αγάπη μου για σένα είναι μεγάλη..  Two things I'll never forget: The way you Looked at me for  The first time And the Last time.

Τα συναισθήματά μου ένας χείμαρρος, δεν μπορώ να τα βάλω σε τάξη, μην ψεύδομαι, ποτέ δεν μπορούσα. Τα τραύματα είναι πολλά, δεν μπορώ να τα μετρήσω, -να τα επικοινωνήσω- κι αυτό στοιχίζει. Είναι παγιδευμένα, τσακισμένα, ανήσυχα.. τριγυρνάνε ζητώντας την προσοχή..  Είναι πάντα εκεί για να σου υπενθυμίζουν το τραυματισμένο παιδί μέσα σου. Ίσως ένας από τους δυσκολότερους πόνους που περιμένει να τον κοιτάξεις κατάματα και αληθινά -να νιώσεις τα συναισθήματα, να τα αξιολογήσεις, να τα καταλάβεις, να τα αγκαλιάσεις, να τα αποδεχτείς- Πόσος πόνος..   Τι μεγάλο στοίχημα να μπορέσεις να παλέψεις μαζί τους.. Έμαθα να κρύβομαι.. να κρύβω εκείνο το τραυματισμένο παιδί.. που τόσο έχει ανάγκη να μοιραστεί τα συναισθήματα με το μεγάλο παιδί.. Πόσος πόνος.. Άραγε θα τα καταφέρω ποτέ (;)

  Πάνε χρόνια που έχω συνειδητοποιήσει ότι δυσκολεύομαι να εκφράσω τα συναισθήματά μου, λέξεις και συναισθήματα πάντα πηγαινοέρχονταν τόσο γρήγορα που δεν μπορούσα ποτέ να τις φτάσω. Κάθε φορά που ένοιωθα κοντά τους εκείνες δια μαγείας εξαφανίζονταν, στην ουσία κάπου θάβονταν βαθιά μέσα μου, ξέρεις, σα να παίζουν μαζί μου, σα να θέλουν να τρέξω πίσω τους. Σκέφτηκα πώς είναι η ώρα να προσπαθήσω να συμφιλιωθώ με όλα αυτά που με φοβίζουν, ίσως έτσι πάψουν να εξαφανίζονται.  Κεφάλαιο ένα Τον Ιανουάριο του 2022 ξεκίνησε η συζήτηση για το ταξίδι που σκεφτόμασταν να κάνουμε στην Βαρκελώνη με τα κορίτσια και την κυρία Λίτσα την μαμά του Αναστάση. Το ταξίδι θα γινόταν εις μνήμην του. Η Χρύσα η Ναταλία και η κυρία Λίτσα έκλεισαν σχετικά νωρίς τα εισιτήρια εγώ άργησα λιγάκι καθώς δεν ήμουνα σίγουρη ότι θα μου έφταναν τα λεφτά. Έτσι το είχα αφήσει λίγο το θέμα με τα εισιτήρια. Ήταν το τριήμερο της 25ης Μαρτίου που είχαμε κλείσει με τον Κώστα να πάμε να φάμε σε ένα ταϊλανδέζικο στα Πετράλω...